Ten dinozaur z długą szyją mógł osiągnąć nawet do 35 metrów i ważyć nawet 30 ton. Wymiary te z pewnością robią wrażenie, jednak pomimo to, to diplodok wydaje się być jednym z sympatyczniejszych dinozaurów. Co zatem dobrze o nim wiedzieć?

Szacuje się, że gatunek diplodoka występował w okresie późnej jury, ale jego skamieniałości odkryto dopiero w 1877 roku. To wszystko za sprawą amerykańskiego paleontologa S.W. Williston, który w stanie Colorado odkrył niekompletny szkielet, który zawierał kręgi, kończyny oraz inne kości, wskazujące na to, że należały one do nadzwyczajnie dużego dinozaura.

Gdzie żyły te dinozaury?

Diplodoki przez prawie 10 milionów lat zamieszkiwały Amerykę Północną. Miało to miejsce w późnej jurze między 155 a 7 mln lat temu. Do dziś dnia wszystkie szkielety należące do tych dinozaurów odnalezione zostały w Stanach Zjednoczonych. Znaleziska odkryto na terenie stanów: Wyoming, Dakota Południowa, Kolorado, Oklahoma, Nowy Meksyk i Utah.

Budowa ciała, która robi wrażenie

Ciekawe może wydać się to, że pomimo dużych rozmiarów, diplodok uznawany jest za jednego z lżejszych, w porównaniu z innymi zauropodami. Określa się, że większość diplodoków była lekko zbudowana. Co oprócz długiej szyi jest charakterystyczne dla tych dinozaurów? Odpowiedź brzmi: jeszcze dłuższy ogon!

Szyja u średniego rozmiaru diplodoka sięgała około 6,5 metra i odróżnieniu od ogona składała się tylko z 15 kręgów.  Tułów osiągał wymiary od 5 do 7 metrów, a całą resztę stanowił ogon. Tutaj warto zwrócić uwagę, że ogon ten stanowił ponad 50 % długości tego dinozaura. Diplodok miał słupowate kończyny, które można porównać kształtem do stóp dzisiejszych słoni. To one utrzymywały masywną klatkę piersiową i brzuch dinozaura.

Czy diplodok był roślinożercą?

Okazuje się że ten dinozaur z długą szyją, jest bardziej wyjątkowy niż mogłoby się wydawać. Oprócz wyróżniającej go długiej szyi, posiadał też inny układ zębów od pozostałych. Dlatego też diplodok miał inny mechanizm odżywiania. Podstawę jego diety stanowiły głownie drzewa, paprotki, krzewy oraz miękkie rośliny wodne. Dlatego też na wielu grafikach w mediach czy też tych rysowanych przez dzieci można odnaleźć diplodoka wśród drzew, który obgryza gałązki i liście. Dziś wiemy, że tak mogło być naprawdę.

Szyja diplodoka wciąż interesuje badaczy!

Długa szyja wciąż fascynuje naukowców. Zastanawiają się oni, w jakim zakresie diplodok mógł z niej korzystać. Dziś przypuszcza się, że mógł używać on jej tylko do jedzenia z niskich poziomów do 4 metrów. Jednak nie wyklucza się tego, że diplodok mógł stawać na dwóch kończynach, przy wykorzystaniu ogona. Jeśli taka sytuacja miałaby miejsce, to mógłby on dotrzeć do żywności, która znajdowała się na wysokości około 11 metrów.

Pomimo upływu czasu wciąż istnieje wiele nieścisłości. Niezmienne jest jednak to, że dinozaury fascynują wielu z nas. Teraz i Ty odpowiedź sobie na pytanie: Czy masz już swojego ulubionego dinozaura?