Rok 2025 jednym z najcieplejszych w historii. Co to oznacza?

Światowa Organizacja Meteorologiczna (WMO) potwierdziła, że rok 2025 był jednym z trzech najcieplejszych w historii pomiarów. Średnia globalna temperatura powietrza była o 1,44°C wyższa niż w latach 1850–1900.

Światowa Organizacja Meteorologiczna (WMO) potwierdziła, że rok 2025 był jednym z trzech najcieplejszych w historii pomiarów. Średnia globalna temperatura powietrza była o 1,44°C wyższa niż w latach 1850-1900.

Co dla naszej planety oznacza tak wysoki i długotrwały wzrost temperatury?

Szczegóły raportu WMO

WMO poinformowała, że w 2025 roku średnia globalna temperatura była wyższa o 1,44°C względem poziomu sprzed epoki przemysłowej (1850–1900). Według analiz był to drugi lub trzeci najcieplejszy rok w całej, 176-letniej historii pomiarów. Analiza objęła osiem niezależnych zbiorów danych – w dwóch z nich rok 2025 uplasował się na drugim miejscu, a w sześciu pozostałych zbiorach na trzecim.

Średnia temperatura z ostatnich trzech lat (2023–2025) wyniosła 1,48°C (z marginesem niepewności ±0,13°C), co czyni ten okres najcieplejszym trzyletnim przedziałem czasowym we wszystkich analizowanych zbiorach danych.

Rok 2025 rozpoczął się i zakończył chłodną fazą La Niña, a mimo to był jednym z najcieplejszych lat w historii globalnych pomiarów, ze względu na kumulację zatrzymujących ciepło gazów cieplarnianych w naszej atmosferze. Wysokie temperatury na lądach i w oceanach sprzyjały ekstremalnym zjawiskom pogodowym – falom upałów, intensywnym opadom deszczu oraz silnym cyklonom tropikalnym – co podkreśla kluczową potrzebę systemów wczesnego ostrzegania.

sekretarz generalna WMO Celeste Saulo

Jak przebiegają analizy WMO?

Analizy WMO opierają się na danych pochodzących od ośmiu niezależnych dostawców. Sześć zbiorów opiera się na pomiarach ze stacji meteorologicznych, boi oceanicznych i statków, które do wypełniania luk w danych wykorzystują metody statystyczne. Dwa pozostałe zbiory łączą pomiary z ziemi i satelitów z modelami komputerowymi, tworząc analizy zmian klimatycznych na przestrzeni czasu.

Średnia globalna temperatura w 2025 roku oszacowana została na 15,08°C. Warto jednak pamiętać, że dokładne określenie tej wartości jest trudne – może się ona różnić nawet o pół stopnia.

Roczne globalne anomalie średniej temperatury względem średniej z lat 1850-1900 dla ośmiu zbiorów danych. Źródło: WMO

Temperatura oceanów wzrasta

Osobne badanie opublikowane w Advances in Atmospheric Sciences wykazało, że temperatura oceanów w 2025 roku również osiągnęła rekordowo wysoki poziom. Około 90% nadmiaru ciepła związanego z globalnym ociepleniem jest magazynowane właśnie w oceanach, co czyni je kluczowym wskaźnikiem zmian klimatycznych.

Średnia temperatura powierzchni oceanów w 2025 roku była o 0,49°C wyższa niż średnia z lat 1981–2010. Była jednak o około 0,12°C niższa niż w rekordowym 2024 roku, co wiąże się z wystąpieniem zjawiska La Niña.

Rekordowe miesiące i topnienie lodu morskiego

Dane Copernicus Climate Change Service dodatkowo potwierdzają skalę anomalii temperaturowych w 2025 roku. Według raportu Global Climate Highlights 2025, styczeń 2025 był najcieplejszym w historii globalnych pomiarów.

Szczególnie niepokojące były anomalie temperatury w regionach polarnych. W rejonie Antarktydy odnotowano najwyższe wartości w historii, natomiast w Arktyce – drugie najwyższe, co znacząco przyczyniło się do dalszego topnienia lodu.

Co oznacza zbliżanie się do granicy 1,5 °C?

Próg 1,5 °C odnosi się do wzrostu średniej globalnej temperatury Ziemi w porównaniu z okresem sprzed rewolucji przemysłowej (lata 1850–1900). Został on przyjęty jako cel międzynarodowy w 2015 roku, wraz z podpisaniem Porozumienia Paryskiego. Jest uznawany za granicę bezpieczeństwa. Powyżej 1,5°C ryzyko konsekwencji klimatycznych znacznie wzrasta.

Ocieplenie w wysokości 1,5 °C wiąże się ze wzrostem ekstremalnych zjawisk pogodowych, takich jak: fale upałów oraz susze, gwałtownych opadów deszczu i powodzi, huraganów czy też cyklonów. Wyższa temperatura wody sprzyja bieleniu raf koralowych, będących siedliskiem tysięcy gatunków i naturalną ochroną wybrzeży. Jednocześnie topnienie lodowców przyczynia się do podnoszenia poziomu mórz, co zwiększa ryzyko zalewania obszarów nadmorskich i wysp.

Dane Narodowej Administracji Oceanicznej i Atmosferycznej (NOAA) wskazują, że największe odchylenia temperatur występują w Europie, Arktyce, Azji Zachodniej i Południowej oraz na Antarktydzie. Coraz częściej pojawiają się głosy, że limit 1,5 °C zostanie przekroczony. „Pod każdym względem limit 1,5 °C jest już nieosiągalny” – ostrzega Bill McGuire, emerytowany profesor zagrożeń klimatycznych z University College London.

Brak zdecydowanych działań i konkretnych decyzji politycznych sprawi, że w nadchodzących latach skutki zmian klimatycznych będą odczuwalne w jeszcze większym stopniu.

Przeczytaj również