Syndrom chorego budynku – co musisz wiedzieć

Niespecyficzne objawy, które ustępują po zmianie pomieszczenia? Być może to syndrom chorego budynku – zjawisko mające bezpośredni wpływ na nasze zdrowie i samopoczucie. Szczególnie warto o nim pamiętać w sezonie zimowym, kiedy to rzadziej otwieramy okna, a ogrzewanie lub klimatyzacja stają się elementem codziennego funkcjonowania.

Czym dokładnie jest syndrom chorego budynku i jak można mu zapobiegać? Wyjaśniamy, na co zwrócić uwagę i jak zadbać o zdrowe, przyjazne środowisko wewnątrz budynków.

Czym jest syndrom chorego budynku?

Lata osiemdziesiąte  XX wieku – to właśnie wtedy Światowa Organizacja Zdrowia zdefiniowała syndrom chorego budynku. Należy podkreślić, że nie jest to choroba sama w sobie, lecz zespół objawów ściśle związanych z warunkami środowiskowymi panującymi w danym budynku.

Spektrum objawów jest bardzo szerokie, a ich występowanie oraz nasilenie zależą zarówno od indywidualnych predyspozycji użytkowników, jak i jakości środowiska wewnętrznego. Objawy zespołu chorego budynku można podzielić na dwie grupy.

Objawy miejscowe

Do objawów miejscowych zalicza się przede wszystkim:

• wysuszenie i podrażnienie błon śluzowych oczu, objawiające się pieczeniem, łzawieniem oraz uczuciem chropowatości,
• podrażnienie gardła i śluzówki nosa, suchy kaszel, uczucie „cieknącego” lub niedrożnego nosa oraz bóle w okolicy zatok,
• wysuszenie i podrażnienie skóry, często z jej zaczerwienieniem i złuszczaniem naskórka, szczególnie na twarzy, małżowinach usznych oraz kończynach górnych.

Objawy ogólne

Wśród objawów ogólnych najczęściej wymienia się:

• bóle i zawroty głowy,
• senność, znużenie oraz uczucie przygnębienia,
• pogorszenie koncentracji i spadek efektywności pracy,
• nudności, zgagę oraz nieprzyjemny posmak w ustach,
• bóle w klatce piersiowej oraz uczucie trudności w oddychaniu.

Przyczyny syndromu chorego budynku

Jakość powietrza ma kluczowe znaczenie dla naszego zdrowia i codziennego funkcjonowania. Dlatego jest ona równie istotna zarówno na zewnątrz, jak i w przestrzeniach biurowych oraz mieszkalnych, w których spędzamy znaczną część życia. Jedną z głównych przyczyn syndromu chorego budynku jest właśnie zła jakość powietrza wewnętrznego.

Do najważniejszych źródeł zanieczyszczeń powietrza w budynkach zalicza się m.in.:

• organizmy żywe, takie jak produkty uboczne oddychania i pocenia się ludzi, a także bakterie, pleśnie i grzyby;
• materiały budowlane oraz elementy wyposażenia wnętrz – związki emitowane przez farby, materiały syntetyczne, impregnaty, rozpuszczalniki czy azbest;
• systemy klimatyzacji i wentylacji – w nieczyszczonych przewodach wentylacyjnych mogą rozwijać się mikroorganizmy;
• sposób użytkowania pomieszczeń – zbyt szczelne okna, unikanie regularnego wietrzenia, a także palenie w pomieszczeniach, które znacząco pogarszają jakość powietrza.

Warto również zwrócić uwagę na rolę oświetlenia, które również odgrywa istotną rolę w budynku. Niewłaściwie dobranie oświetlenie – zwłaszcza to sztuczne, może przyczynić się do zmęczenia wzroku, bólu głowy czy też pogorszenia samopoczucia. Przykładem jest zbyt intensywne oświetlenie może być czynnikiem sprzyjającym migrenom.

Jak zapobiegać syndromowi chorego budynku?

Pojawia się zatem pytanie, w jaki sposób można ograniczyć ryzyko wystąpienia syndromu chorego budynku? Zakładając, że nie chcemy uzyskać jak najlepszy efekt bez wykonywania remontu. Po pierwsze – dobrze zadbać o poprawę jakości powietrza w pomieszczeniach. Jest to możliwe do osiągnięcia dzięki regularnej konserwacji systemów wentylacyjnych, klimatyzacyjnej oraz grzewczych.

Co dalej? Rzecz, którą można zrobić od ręki. Mowa o systematycznym sprzątaniu pomieszczeń oraz ich wietrzeniu. Prosta rzecz – a naprawdę ma znaczenie. Kolejną rzeczą, o którą dobrze zadbać to kontrolowanie poziomu wilgotności powietrza w pomieszczeniach. Jeśli zadbasz o powyższe to możesz ograniczyć lub zapobiec rozwoju pleśni, roztoczy oraz innych mikroorganizmów.

Istotne znaczenia mają również materiały wykończeniowe oraz elementy wyposażenia wnętrz. Zaleca się stosowanie materiałów niskoemisyjnych oraz ekologicznych. To ogranicza emisję szkodliwych substancji chemicznych, w tym lotnych związków organicznych.

Dobrze pamiętać również o znaczeniu roślin doniczkowych. Niektóre rośliny oprócz aspektu wizualnego pełnią też rolę naturalnych oczyszczaczy powietrza. Należą do nich między innymi sansewieria, areka czy też gerbera.